Niesamowite zestawienie humoru, kultury i nieskazitelnego języka.
Już 10 września o godz. 18.00 powitamy w introligatornii Opolgrafu celebryta polskiego języka
prof. Jerzego Bralczyka w towarzystwie swojego ucznia, współpracownika i pomysłodawcy
zbioru ?Stół z powyłamywanymi nogami czyli Bralczyk, humor, polszczyzna? dr. Jacka
Wasilewskiego. Zapraszamy na wrześniowe spotkanie związane z 40-leciem pracy naukowej
Profesora i wydanym z tej okazji zbiorem wspomnień, anegdot związanych z osobą prof. Bralczyka.
44 osoby – znakomitości życia publicznego, naukowego, a także osoby z najbliższego otoczenia
uznanego językoznawcy pokazały nowe, ciekawe oblcze znamienitego Profesora.
Okazją do powstania tego zbioru było czterdziestolecie pracy naukowej profesora Bralczyka.
Autorzy i redaktorzy chcieli jednak za wszelką cenę uniknąć pompy, zadęcia i namaszczonej
celebry zwykle towarzyszącej tego rodzaju wydarzeniom i publikacjom odmiennej też wszak od
osobowości dostojnego Jubilata. Zamiast tego do rąk czytelnika trafia mozaikowy w strukturze zbiór dowcipnych tekstów o współczesnej Polsce: języku, mediach, obyczajach, przemianach kulturowych i społecznych.
Pomysłodawcy tego projektu wydawniczego proponują także odmienne od koturnowego, za to
osobiste i refleksyjne spojrzenie na Profesora: nie tylko jak na eksperta czy znawcę języka, ale
także kolegę, mentora, przyjaciela, męża i ojca. A wszystko to oczywiście w kontekście językowych
zmagań, potyczek i anegdotycznych sytuacji z udziałem lub wpływem postaci Profesora. Okazją
do powstania tego zbioru było czterdziestolecie pracy naukowej profesora Bralczyka. Autorzy i
redaktorzy chcieli jednak za wszelką cenę uniknąć pompy, zadęcia i namaszczonej celebry zwykle
towarzyszącej tego rodzaju wydarzeniom i publikacjom odmiennej też wszak od osobowości
dostojnego Jubilata. Zamiast tego do rąk czytelnika trafia mozaikowy w strukturze zbiór dowcipnych tekstów o współczesnej Polsce: języku, mediach, obyczajach, przemianach kulturowych i społecznych.
Pomysłodawcy tego projektu wydawniczego proponują także odmienne od koturnowego, za to
osobiste i refleksyjne spojrzenie na Profesora: nie tylko jak na eksperta czy znawcę języka, ale
także kolegę, mentora, przyjaciela, męża i ojca. A wszystko to oczywiście w kontekście językowych
zmagań, potyczek i anegdotycznych sytuacji z udziałem lub wpływem postaci Profesora.
